تجربه های رادیو ای

زیاد از تاریخچش نمیدونم، اینکه از کی اومده یا چه طور اومده ولی یکی از اون دست رسانه هایی هست که هم سهل الوصول هم اینکه اوقات تنهایی ما رو خوب پر می کنه، در مترو ، اتوبوس، تاکسی حتی سر کلاس* همه جا مورد استفاده هست.

هیچ وقت فکر نمی کردم ساخت یک برنامه ی تولیدی رادیو ای به این سختی باشد، گذشته از تهیه و تدوین موضوع و سناریو خود اجرا و ضبط و در اومدن کار اون طور که می خواهیم خیلی سخت و وقت گیر است. برای ساخت یک برنامه ی 15 دقیقه ای 4 ساعت شاید هم بیشتر وقت گذاشتیم آخر سر هم مجبور شدیم از نو برنامه رو ضبط کنیم، با اینکه بارها و بارها تکس رو می خوندیم باز هم توپوق های بچه ها بیش از حد تصور بود اونم با امکانات کم دانشکده یک دستگاه کامپیوتر ، یک دستگاه آمپیلی فایر، یک دستگاه پخش و ضبط دک و کامپیوتر ، یک استدیو به ظاهر عایق صدا ، یک ماهی ما رو علاف کرد ساعت ها پشت دستگاه می ایستادیم و مثل ماشین مجبور بودیم دائم ضبط و پخش کنیم گاهی انقدر صداها تکرار می شد تحمل شنیدنش رو نداشتیم، 24 اسفند آخرین برنامه های دوستان رو هم ضبط کردیم از ساعت 8 صبح تا 3 بعد از ظهر  به نظرم امسال پر کارترین آخر سال رو داشتم.

وقت برگشت به خونه رادیو ی گوشیم رو روشن کردم اصلا نفهمیدم برنامه چی بود تمام وقت داشتم به این فکر می کردم برای این برنامه چند نفر جون کندن و ما چه راحت گوش می کنیم و نظر میدیم چقدر چرت بود ، برنامه سازامون حالیشون نیست، اصلا بلد نیستن برنامه بسازن، ببند صدای اون رادیو رو...!

یک نکته جالب که در این تجربه ی جدید توجه ام رو جلب کرد نوع موضوعی بود که دوستان برای برنامه ها انتخاب می کردند درست منطبق با روحیاتشان مخصوصا دوستانی که از نزدیک می شناختمشان ، گاهی موضوع ها یکی بود ولی نوع آهنگها و افکت ها و طرز اجرا انقدر متفاوت و متناسب با روحیات سازندش بود که حاصل کار رو کاملا متفاوت می نمود. فکر کنم نگاهمون به زندگی هم یه جورایی شبیه به این قضیه باشد ، همه چیزمان خیلی بستگی به دیگاه و اندیشه امان دارد آن معنا هایی که در ذهنمان از پیرامونمان می سازیم ، هممون تقریبا یک بستری برای زندگی داریم اون چیزی که باعث میشه نتیجه کارمون فرق کنه همون نگاه و اندیشه هست درست مثل نتیجه کار بچه ها موضوع های یک سان ولی نتیجه ی متفاوت یکی یک برنامه شاد و کودکانه یکی برنامه ای جدی یکی هم برنامه ای با ملودی ها و آهنگ های غمگین .

پاورقی:

1.* خیلی مزه میدهد آن هم سر کلاس البته به هیچ وجه توصیه نمی شود زیرا ممکن است ساکت بودن و خنده های بی مورد شما توجه استاد را جلب کرده شما را صدا نموده و شما که همچنان محو برنامه رادیو هستید توجه ننموده و به سبک بسیار خاص در کلاس ضایع گردیده و اخراج شوید.

2. فکر کنم کمی تغییر دیدگاه در زندگی برای شروع سال جدید بد نباشد.

٣. حدس بزنید برنامه اینجانب در مورد چه موضوعی بوده؟(البته اجباری در این حدس زدن نیست)

3.عید تمام دوستان مبارک.

/ 9 نظر / 17 بازدید
شیپورجی

سلام. اگه سر کلاس رادیو گوش نمی کردی چه بسا این برنامه رادیویی رو خیلی زودتر و راحتتر درست می کردی!!

شوخ

آخر برنامه رادیویی هم میگن: با تشکر از خانواده محترم رجبی؟[نیشخند]

یاسر(رسانه بهار)

پس بالاخره آلوده شدین[شیطان] حالا از کجا پخش میشه؟ اجازه نقد هست؟[نیشخند]

منو برق گرفته!!!

سلام به به! زدین تو کار برنامه های رادیویی؟! مبارک باشه! ایشالا به سلامتی! از کی؟! بسکه کم میام اینجا دیگه آمار از دستم رفته! ایشالا که موفق باشید! موضوع برنامتون حتما سیاسی بوده [نیشخند] موفق باشی یا علی

سحر

دوست عزیز به نظرم اینکه گفتی موضوع ها نشان دهنده اندیشه ودیدگاه ما هستش به نظر یه کم مشکل داره چون بالاخره هر سخن جایی هر نکته مکانی دارد مگه نه؟؟؟؟ حالا بگو ببینم شما با توجه به موضوع من دیدگاهمو چی تشخیص دادی؟؟

سحر

راستی وای وای اجازه گرفتی از عکس من استفاده کردی؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ بگم .....

Max

سلام . همیشه شروع یه کار خیلی سخته . دکتر بودن و درمان کردن ، برنامه نویس بودن و برنامه نوشتن ، جامعه شناس بودن و تحلیل کردن و تهیه کننده بودن و کار رادیویی ساختن . اما بعد از یه مدت روتین میشه . زحمتهاش و روال هاش و همه ی کار هاش . اون وقت دیگه کار به درد نمیخوره . باید خلاقیت به خرج داد و کار نو ارائه کرد . یا سطح علمی رو بالا برد و سطح کار ها رو ارتقا داد . بالاخره کار کاره دیگه . الان حس و حال فیلم بنجامین باتن رو دارم . سال نو تون مبارک . راستی این کاری که کردید موجب میشه تا بفهمید هر کاری یه اصول و قواعدی داره و به راحتی نمیشه ازش انتقاد کرد . انتقاد سازنده یعنی دیدن همه ی جوانب یه کار ، سختی ها و مشکلات ، باید ها و نباید ها ، و بعد انتقاد سازنده . با آرزوی سالی پر از سازندگی نشات گرفته از انتقادات شما. در پناه حق.

آس خاج

اول از همه عیدت مبارک بعد از اون ، میگن فلانی از هر انگشتش یه هنر میریزه ، نشون بارز خودته ها شاید در مورد طرح تحول یا خرید دم عید بوده باشه

ثمانه

سلام. سر نمی زنی! سرت شلوغه! تجربه جدیدت مبارک تکنولوژیست ! رادیو و تلویزیون درس جالبی بود گذشته از دم و دستگاه هاش دعواها و بحث و جدل و مذاکراتی که در طول برنامه سازی شکل میگرفت خیلی شیرین بود...[نیشخند]