انتخابات یازدهم

 

چهار سال گذشته است همه چیز تغییر کرده است حتی منش و رفتار رئیس جمهور وقت ، حتی کسانی که استوار پشتش ایستاده بودند و حمایتش می کردند(اشاره به سخنان آقای حداد عادل که احمدی نژاد هرگز یک اصولگرا نبوده است!18/3/92) ، یادم می آید آن روزها چه قبل از انتخابات چه بعد از انتخابات خط کشی را برداشته بودند و همه را خط کشی می کردند ، تیپ های خاص طرفدار فلان کاندیدا ، بالا نشینان طرفدار آن کاندیدا ، پایین شهر ها و قشر فرودست طرفدار فلان کاندیدای مردمی و مسلمان و… روزهای سخت بعد از انتخابات ، روزهایی پر از التهاب ، کشوری سراسر بحران… همه اینها گذشته است ولی از خاطر که نمی رود ، گاهی باید درس گرفت از خطراتی که از بیخ گوشمان می گذرد ، تحلیل آن زمان هنوز هم برایم سخت است درست مثل این است که بخواهم به یک زخم کهنه دوباره آسیب زنم ، دردم می گیرد از همه آنچه که گذشته است، اصلا خیلی وقت است کنار گذشته ام این طور تحلیل ها را زیرا هر چه بگویم به نظرم کج فهمی ها جلو تر از اصل و مفهومی که قصد انتقالش را داشته ام درک می شود آن هم به دلیل جوی است که بر علیه جناحی خاص شکل گرفته است. زخمی که می توانست آرام و با مو شکافی و ظرافت های خاص سیاسی و اجتماعی خوب جوش بخورد تبدیل به کینه و دلسردی خاص در برابر نظام شده است. من در شگفت و تعجبم از این همه خط کشی های نا بجا ، این همه خودی و غیر خودی کردن ها ، این همه آسیب به بدنه اجتماع و متعاقبا در مشارکت سیاسی و اجتماعی مردم زدن، حتی اگر خط کشی هم می کنیم با معیار های صحیح و منطقی باید این کار را انجام دهیم.

 

این که بخواهیم یک سری حوادث را یک طرفه پیش ببریم و ادعا کنیم که حرف خودمان صحیح است و ما بقی ضد اسلام و دین و حکومت حرکت می کنند نه منطقی است و نه قابل قبول ، به هر حال جناح ها و دسته های فکری مختلفی وجود دارند که به اصل نظام اسلامی پایبند هستند شاید در روش و منش متفاوت عمل کنند ولی مسلما نقطه ی نهایی همه رسیدن به عزت سرزمینمان است، بزرگی که در سایه وجود عقاید مختلف ، انتقاد و باز بودن همه تریبون ها امکان پذیر است. باور کنید هر تریبونی که بسته می شود صدایش بلند تر از قبل به گوش می رسد با نادیده گرفتن عده ای نمی توانیم بگوییم وجود ندارند ، فکرشان ، سابقه اشان ، طرفدارانشان همیشه هستند حتی اگر نتوانند ابراز کنند.

 

بگذارید دایره ها و حلقه ها را آن طور تنگ نکنیم که اقشار مختلف فکر کنند دیگر جایی در این دایره و حلقه تنگ ندارند ، بگذارید همه امان احساس کنیم ایرانی هستیم و برای سر بلندی ایران عزیزمان تلاش می کنیم و مشارکت سیاسی و اجتماعی داریم.

 

قهر سیاسی تنها نتیجه اش هموار شدن راه برای رقبایتان است ، این را باور داشته باشید که همیشه احزاب و گروه ها به پشتوانه مردم و حامیانشان زنده هستند ، چون می بینند هنوز هم افکار و منششان میان اقشار مردم زنده است و نفس می کشد.

 

عدم مشارکت سیاسی را اگر بتوانیم اعتراض هم بنامیم راه خوبی برای اعتراض نیست. ما امید داریم به حضور حداکثری برای پیروزی ایرانمان نه تنها یک حزب و جناح خاص.

 

پاورقی:

 

1. به امید تحقق دموکراسی حقیقی و نه نمایشی در بین تمام ممالک آزاده.

 

2.دوست داشتم زودتر از اینها مطلبی بنویسم ولی به دلیل قطعی تلفن و عدم دسترسی به اینترنت این مهم به تاخیر افتاد.

/ 1 نظر / 17 بازدید
سجاد شاکریــ

دنیای ما اگر به جمال تو رو کند هر روز سال، روز جوان می شود علی بی اختیار یاد صدای تو می کنم هرلحظه ای که وقت اذان می شود علی روزی سه بار پشت بلندای مأذنه آقایی تو اشهدمان می شود علی . . سلام و نور عید میلاد حضرت علی اکبر (ع) و روز جوان بر شما و همه جوانان این مرز و بوم مبارک باد زیارت پائین پای حضرت ارباب نصیبتان[گل]