جيـــــــــــــــــــــــــــــــــغ و داد
وبلاگی انتقادی،سیاسی،اجتماعی،فردی همراه با افاضات نا بخردانه و گاهی بخردانه ی اینجانب. 
قالب وبلاگ

برای عوضیت در خبرنامه ایمیل خود را وارد کنید :

Delivered by FeedBurner

امکانات وب

با کلیک بر روی 1+ ما را در گوگل محبوب کنید
Google PageRank Checker Powered by  MyPagerank.Net
Google PageRank Checker Powered by  MyPagerank.Net
دوستان جیـــغ و داد

دستمزد ها انواع و اقسام زیادی دارن، پولی، معنوی،شاید یه لبخند، یه دست دادن ساده، حتی یه تشکر و... همیشه میشنیدم کارمندا آخر ماه خوشحالن ولی هیچ وقت درک نمی کردم، همیشه می گفتم: (واسه حقوق آخه؟!!!)، خیلی وقتا میشد وقتی بابا بزرگم به کارگراش حقوقشون رو میداد وایمیسادم تماشا و از چهره ی خندون اونا خندم می گیرفت ولی هیچ وقت درک نمی کردم یعنی چی؟!! معمولا واسه ی کارایی که من انجام میدم کسی ازم تشکر نمی کنه(درواقع میگن کاری بوده که وظیفت بوده حالا اگه تا به حال انجام ندادی و کسی بهت چیزی نگفته لطف دیگران!!!) ولی وقتی میدیدم یکی با تشکر یکی دیگه چقدر احساس خوب و خوشایندی داره منم ناخودآگاه خوشحال میشدم ولی درک نمی کردم یعنی چی؟!! خیلی وقتا میدیدم وقتی بابام آخرای شب با کلی خستگی میاد خونه و مامانم براش یه پیاله چایی میریزه و با یه قیافه ی مهربون میره کنارش و بابام با یه لبخند کوچیک ازش تشکر می کنه و مامانم خوشحال میشه ولی هیچ وقت درک نکردم این یعنی چی؟!! و...

ولی حالا فرق کرده، یه چیزی به نام دستمزد رو درک کردم هر چند مالی نیست ولی بیش از اینا ارزش داره، راستش بعد از 2 ماه و نیم :دوندگی ، حرص خوردگی،خستگی، دنبال این کتاب و اون کتاب رفتنها، توی این برگدونا دنبال پایانامه گشتنها، قرار ملاقات گذاشتن ها، دنبال تنظیم سوال و تهیه ی پرسشنامه بودنا ،به هر کسی رو انداختن ها، با دوستان دعوا کردنها، میونه گرفتنها، آشتی کردن ها، آشتی دادن ها، استدلال و قانع کردن ها،بعد دو هفته: صبح کله سحر بیدار شدن ها، تهران اومدنها، تو این اداره سرگردون شدن ها، دنبال مجوز و نامه و معرفینامه بودن ها، دادگاه رفتن ها،مصاحبه ها، توهین شنیدن ها، تحقیر شدن ها،گاهی نا امید شدن ها، دو سه شب پشت هم بیدار موندنها و... بالاخره مزدمون رو گرفتیم و چه مزد شیرینی، شیرین تر از هر نوع عسلی که تا به حال خوردید.

۱۸/2/87 روز کنفرانس، از دو روز قبل به دنبال گرفتن کلاس مجهز به کامپیوتریم،جور می شود، سه شب است نخوابیدم(مشغول تحلیل داده ها، تهیه ی آمار ، ارقام...)، یکی از دوستان قرار است ارئه ی کنفرانس دهد، سفارشات آخر را می کنم(به ترتیبی که نوشتم مطالب رو بیان کن)، کلاس حاضر، استاد حاضر،مطالب ما حاضر، صدای ظبط شده حاضر(مصاحبه)، همه چی به طرز وحشتناکی عالی پیش می رود،ناگهان استاد گیر میدهد دوستمان را سوال پیچ می کند،می گوید داده هایتان قابل وثوق نیست و... و من سیع می کنم با توضیحاتم استاد رو توجیه کنم(نمی دونم شاید وانمود کرد توجیه شده)، گهگاهی برای حفظ تعادل دوستم من به جای او به استاد جواب می دهم گاهی توضیحات لازم را می دهم...

و در انتها من در کنار استاد، اسم اعضای گروه(استاد می پرسد):صادقی، جلالی، فیروزگاه، ترابی.رو به روی اسامی لیست حروف د، ب، ج،... دیده می شودرو به رو ی اسم ما الف می گذارد و اینجاست که من درک می کنم، معنای حقیقی دستمزد رو درک می کنم، در پوست خودمان نمی گنجیم، چه بسیار خوشحالیم، چه بسیار خوشحالم.

پاورقی:

۱.دوستان لطف کردن به سبک عمومی و خصوصی بیان کردن که خوب شعر نمی گیم، قبول داریم احتمالا به اینا شعر نمیگن(نه آهنگ، نه وزن،نه...) تا اطلاع ثانوی اینجا شعر نمیگیم...شاید روزی یاد گرفتیم...

۲.خوشحال میشیم همه دوستان رک نظرشان را بدهند(استقبال می کنیم)

3.هنوز نمایشگاه نرفتیم، ای کاش بیش از ده روز بود.

4.خوشحالیم.
[ پنجشنبه ۱٩ اردیبهشت ۱۳۸٧ ] [ ۱٢:٢٩ ‎ب.ظ ] [ یک خرده پا ]
.: Weblog Themes By Pichak :.

درباره یک خرده پا

اینجانب دانشجویی هستم خرده پا در این مملکت گنده پا خودم را نمک پرورده ی این سرزمین میدانم بنابراین سعی می کنم نمک بخورم و نمکدون نشکنم البته میدانید که هر چی زیادی شور شود به تلخی میزند پس به آقایون و خانوما سفارش می کنیم زیاد به خورد این جوانان نمک ندهند... نوشتن جز لاینفک زندگی ماست پس می نویسیم شاید کسی پیدا شود که بخواند. تماس با من : yekkhordepa@yahoo.com jeaghodad@gmail.com