جيـــــــــــــــــــــــــــــــــغ و داد
وبلاگی انتقادی،سیاسی،اجتماعی،فردی همراه با افاضات نا بخردانه و گاهی بخردانه ی اینجانب. 
قالب وبلاگ

برای عوضیت در خبرنامه ایمیل خود را وارد کنید :

Delivered by FeedBurner

امکانات وب

با کلیک بر روی 1+ ما را در گوگل محبوب کنید
Google PageRank Checker Powered by  MyPagerank.Net
Google PageRank Checker Powered by  MyPagerank.Net
دوستان جیـــغ و داد

به قصد حول حالنا و وبلاگنا این پست رو مینویسم بعد یک ماه و نیم به تعویق انداختنش.

راستش جیغ و داد ما هم توی ماه همیشه پر حادثه ی خرداد پا به عرصه ی وجود گذاشته منتهی امسال بابت مسائل انتخابات و امتحانات و اغتشاشات یک ماهی این طرف تر پست مربوطش رو نوشتم.

زمانی که این خونه ی وبلاگی رو برای خودم ترتیب دادم راستش اصلا فکر نمی کردم اینجا بشه خونه نداشتم، خونه ناگفته هام، فکرش رو نمی کردم حتی قراره انقدر انتقادی بشه! فکرش رو نمی کردم اصلا بشه تیریبون نداشتم بشه جیغ و دادم، فکرش رو هم نمی کردم قراره با این همه آدم ، با این همه اندیشه و نظر آشنا بشم، اندیشه هایی که گاه موافقند گاه مخالف، البته من همینش رو دوست دارم.

راستش اینجا اولا اسمش امید های فردا بود که به آدرسش هم میومد(hopes ) تا یکسالگیش هم همین اسم رو سر درش نصب بود، کم کم دیدم نه امیدهای فردا برام دلچسب و نه مطالب به عنوان وبلاگم می خوره یه یک ماهی تو فکر عنوان بودم با یه جرقه ی ناگهانی جیغ و داد شد عنوان وبلاگمون.

تو این دو سال مِن تحت الفضایل این وبلاگ اتفاقای خوبی برام افتاده:

آشنایی با آدم های خوب، آشنایی با فضاهای وبلاگی خوب،مسابقات وبلاگی، جوایز وبلاگی(این رو بی طمع عرض کردم!)،پیدا کردن دوستان قدیمی تو این شهر به این بزرگی،( شهرت، محبوبیت، افتخار، مدال، قدرت، نفوذ، صلاحیت، ثروت)  در کسب موراد داخل پرانتز حکایت هست میگن آرزو بر جوانان عیب نیست...!!!

 

همین که آدم احساس کنه بی خانمان نیست در این محیط مجازی و جایی رو داره واسه نوشتن، جایی رو داره واسه به اشتراک گذاشتن عقایدش، جایی رو داره واسه ارتباط با هم زبونهاش انگار دنیایی ارزش داره.

وقتی نگاه میکنم به آرشیو وبلاگم، نگاه می کنم به سر عنوان ها، مطالب، هر کدوم حکایت یه حادثه یه اندیشه و یه اعتقادن گاهی درست گاهی غلط ولی من به تک تک نوشته هام معتقدم، چیز هایی که همیشه دغدغه ی ذهنم بودن، گاهی از سر ترافیک تفکر و شلوغیه ذهن که مینویسم، من بهش میگم آماس و تورم ذهنی...

اینجا رو خیلی دوست دارم، یکبار گفتم اینجا مثل بچه ی نداشتم انگار قدم به قدم داره بزرگ میشه از اولین پستم که نگاه می کنم تا به امروز.

به نظرم وبلاگها دنیای اندیشه هاست،اندیشه هایی که شاید به حالت عادی و بدون این فضاها خفته و خموش بودن،امروز میشه با یک کلیک از احساس و اندیشه یک انسان نسبت به مسائل مختلف آگاه شد.

اینجا رو دوست دارم چون آدما ورای قیافه، طبقه، جنسیت با هم مرتبط اند.

اینجا رو دوست دارم چون آدما ورای ظاهرت(مذهبی،غیر مذهبی،ساده،خوش تیپ،زشت،زیبا،با ریش،بی ریش، چادری، مانتویی و...) با اندیشت آشنا هستن. پیش از قضاوت ظاهرت اندیشت رو میسنجن. هرچند میدانیم از کوزه همان برون تراود که در اوست البته این رو بزرگان میگن مستثنا تازگی ها زیاد پیدا میشه کرد.

بعضیا اومدن جیغ و داد گفتن اینجا صداش مردونه هست! ما نفهمیدیم این صدای مردونه یعنی چی؟!! من مردم که نیستم، مباحث مردونه است و ضعیفه ها نباید دخالت کنن(به قول این سریال شهریار زن و ایضا روستایی جماعت رو چه به دخالت در مسائل پلتیکی!) که من متاسفم براتون که این طور فکر می کنید، مگه موضوع و مبحث هم مرد و زن میشناسه؟؟ من یک جوان خرده پا هستم با کشش و علاقه های خودم و در راستاشون هم می نویسم همین.

تشکر:

از تمام دوستانی که به طور منقطع، مستمر، گاه به گاه و هر طور مایلن پیگیر مطالبم هستند و ابراز عقیده میکنن تشکر می کنم من جمله:

بی بی گل _ نسیم _ طاها _ رز _ مریم جان(که بعد ازدواج کلا وبلاگشون تخته شده! کجایی دختر؟) _ max  _ شیپورچی _ یاسر _ ماهان _ شیخ ابو امیر _ سعید _ فرزام _  حامد(البته الآن سربازی هستن) _ مهدی _ علی مهاجر _ حمید ربیعیان _ مهدی شیخ صراف(چای نبات) _ یک پسر برق گرفته _ آرتور(تیر آهن18) _ دختر خانوما آقا پسرها _ قلم فرانسه _ به دنبال دل _ سیاوش کاویان _ هفت خط و...

بچه های یاهو.

 

ارزیابی:

پارسال به دوستان گفتم از 0 تا 20 نمره بدین به بخش های مختلف وبلاگ همه گفتن ما اهل نمره نیستیم و... البته به جز بعضی از دوستان که لطف داشتن و نمره رو دادن.

امسال میگم از اون جهت که خودم اهل انتقادم وبلاگم رو از اون سر عنوان تا آخرین خط نقدش کنید(پاورقی، عنوان ها، محتوای پست، ادب نوشتاری و ...) ببینم دست به نقد شما چه طور و ایرادات اینجا چیه؟ کلی نظر ندین لطفا قربون صدقه ی وبلاگ هم نرید که آی عالیه بهتر از این نمیشه و شصتا گل و اینا...

 

پاورقی:

1تو اولین پستم حرفهایی زدم که الآن برام جالب بخونید شما هم متعجب میشید(تحت تاثیر عنوان وبلاگم بوده وگرنه از این حرفها از ما در نمیاد والا!!!)

"اولین پستم"

2.امروز جیغ و داد با بیش از 140 پست و 2205 نظر در میان تعداد بسیاری وبلاگ به قول خودم نفس میکشد و زنده است.

٣.راستی چرا دوستان عنوان لینک ما تصحیح نمی کنن امید های فردا یک سال مرده این عنوان لینکمون رو درست کنید لطفا.

[ دوشنبه ۱٥ تیر ۱۳۸۸ ] [ ۱:٠٦ ‎ق.ظ ] [ یک خرده پا ]
.: Weblog Themes By Pichak :.

درباره یک خرده پا

اینجانب دانشجویی هستم خرده پا در این مملکت گنده پا خودم را نمک پرورده ی این سرزمین میدانم بنابراین سعی می کنم نمک بخورم و نمکدون نشکنم البته میدانید که هر چی زیادی شور شود به تلخی میزند پس به آقایون و خانوما سفارش می کنیم زیاد به خورد این جوانان نمک ندهند... نوشتن جز لاینفک زندگی ماست پس می نویسیم شاید کسی پیدا شود که بخواند. تماس با من : yekkhordepa@yahoo.com jeaghodad@gmail.com